:: Historia rasy :: Wzorzec :: Nasze suki :: Szczeniaki :: Galeria :: Zdrowie
:: Home :: Goldeny  

BERNEŃSKI PIES PASTERSKI gr. 2 FCI sekcja 3
-Wzorzec FCI nr.45 z 27.02.1993 r.

Kraj pochodzenia: Szwajcaria
Użytkowanie: pierwotnie pies stróżujący, pociągowy i zaganiający stada na farmach kantonu berneńskiego, dzisiaj wszechstronnie użytkowy i pies do towarzystwa.
Wygląd ogólny: długowłosy pies użytkowy, trójkolorowy, mocny a przy tym zgrabny, harmonijnie zbudowany o silnych kończynach i wzroście wyższym niż średni.
Ważne proporcje: wysokość w kłębie do długości tułowia = 9:10 raczej zwarty niż długi.
Zachowanie: zrównoważony, czujny, reagujący bez lęku na rozmaite sytuacje dnia codziennego, oddany członkom rodziny, przyjacielski, pewny siebie w kontaktach z nieznajomymi, z natury łagodny o umiarkowanym temperamencie.
Głowa: mocna, mózgoczaszka widziana z przodu i z boku lekko zaokrąglona, przełom czołowy wyraźny, ale niezbyt mocny, bruzda czołowa niezbyt głęboka, silna, średniej długości kufa o prostym z profilu grzbiecie nosa. Trufla nosowa czarna. Wargi czarne, niezbyt mięsiste i szerokie dobrze przylegające.
Uzębienie: kompletne i mocne, zgryz nożycowy.
Oczy: ciemnobrązowe, migdałowatego kształtu o dobrze przylegających powiekach. Uszy trójkątne o lekko zaokrąglonych końcach, wysoko osadzone średniej wielkości w spoczynku opadają, dobrze przylegając do głowy.
Szyja: muskularna, o średniej długości.
Tułów: silny i mocny. Klatka piersiowa szeroka i głęboka sięgająca łokci o wyraźnym przedpiersiu. W przekroju szeroka i owalna. Grzbiet prosty i mocny. Lędźwie szerokie i mocne. Brzuch bez podkasania.
Ogon: mocno owłosiony, sięgający co najmniej do stawu skokowego, w spoczynku noszony nisko w ruchu uniesiony do wysokości grzbietu lub nieco wyżej.
Kończyny przednie: rozstawione stosunkowo szeroko i równolegle, proste. Łopatki długie, mocne, skośnie ustawione, z ramionami tworzą kąty umiarkowanie rozwarte. Przylegają do klatki piersiowej i są silnie umięśnione. Śródręcze prawie pionowe, mocne. Łapy okrągłe, kocie, krótkie o palcach dobrze wysklepionych i zwartych.
Kończyny tylne: widziane z tyłu proste i nie wąsko rozstawione, w stawach skokowych i łapach nie wykręcone ani na zewnątrz ani do wewnątrz. Ostrogi usunięte. Uda dość długie szerokie, mocne i muskularne, dobrze kątowane w stawach kolanowych. Stawy skokowe dobrze kątowane, mocne.
Ruch: wydajny, lekki i harmonijny w każdej fazie. Długi wykrok tylnych i przednich kończyn. W kłusie kończyny proste równoległe zarówno z przodu jak i z tyłu.
Szata: włos długi prosty lub lekko falisty.
Umaszczenie: podkład soczyście czarny z ogniście rudymi znaczeniami na policzkach, nad oczami na wszystkich kończynach i na ogonie. Biel występuje na głowie w formie regularnej, symetrycznej strzałki, biała łata o jednolitym kształcie obejmuje front. Pożądane białe łapy i koniec ogona. Niepożądane acz tolerowane są małe białe łaty na karku i pod ogonem.
Wzrost: w kłębie - psy 64-70 cm wysokość idealna 66-68 cm . Suki 58-66 cm wysokość idealna 60 - 63 cm.
Waga: waga nie jest określana przez wzorzec.
Wady: każde odstępstwo od wymienionych powyżej wymogów wzorca powinno być traktowane jako wada i oceniane jako wadliwe w zależności od stopnia.
Wady poważne: tchórzliwość i agresywność, przodozgryz lub tyłozgryz, brak więcej niż dwóch P1, entroprium lub ektropium, nie prawidłowa górna linia grzbietu, zapadnięty grzbiet lub przebudowany zad, zakręcony lub złamany ogon, cienka kość, szata lokowana. Znaczenia nie typowe : brak bieli na głowie, strzałka za szeroka ( między białą strzałką a rudymi plamkami nad oczami powinna się ciągnąć czarna kreska. Biel na kufie nie powinna zachodzić powyżej kącików warg. Duża biała łata na karku, biała kryza. Biel na kończynach sięgająca powyżej połowy śródręcza i śródstopia. Znaczenia na głowie, szyi i froncie o rażącej asymetrii. Jasne „ wronie „ oko.
Wady dyskwalifikujące: rozszczepiona trufla nosowa, błękitne oko, bielmo, krótki włos lub szata podwójna, maść inna niż trójkolorowa, podstawowa maść inna niż czarna. Pies powinien posiadać dwa normalnie rozwinięte jądra spuszczone do moszny.
Przedstawiony tu komentarz do wzorca opiera się na opiniach sformułowanych przez słynnych szwajcarskich kynologów i sędziów Hansa Rabera i dr. Jana Nesvadbę.